عجایب هفتگانه

                

معلمی از دانش آموزانش خواست تا عجایب هفتگانه ی جهان را فهرست وار بنویسند .

دانش آموزان شروع به نوشتن کردند . معلم نوشته های آنها را جمع آوری کرد . با آنکه همه ی جواب ها

یکی نبود اما بیشتر دانش آموزان به مواردی مانند : اهرام مصر . تاج محل . کانال پاناما . کلیسای سن

پیتر و دیوار چین اشاره کرده بودند .

اما در میان نوشته ها یادداشتی متفاوت و تامل بر انگیز نظر معلم را به خود جلب کرد .

دانش آموزی نوشته بود (( به نظر من عجایب هفتگانه ی واقعی عبارتند از : لمس کردن . چشیدن .

دیدن . شنیدن . احساس کردن . خندیدن و عشق ورزیدن.))

 

به نقل از هفته نامه همشهری خانواده

 

داستانک

                    

روزي مرد كوري روي پله هاي ساختماني نشسته و كلاه و تابلويي را در كنار پايش قرار داده بود . روي تابلو نوشته بود : من كور هستم لطفا" كمك كنيد .

روزنامه نگار جواني از كنار او مي گذشت . نگاهي به او انداخت  . فقط چند سكه داخل كلاه او بود  . او چند سكه داخل كلاه انداخت و بدون اينكه از مرد كور اجازه بگيرد تابلوي او را برداشت آن را برگرداند و اعلان ديگري روي آن نوشت و تابلو را كنار پاي او گذاشت و او را ترك كرد .

عصر آن روز روزنامه نگار به آن محل برگشت و متوجه شد كه كلاه مرد كور پر از سكه و اسكناس شده است . مرد كور از صداي قدمهايش خبرنگار را شناخت و خواست اگر او همان كسي است كه آن تابلو را نوشته . بگويد كه روي آن چه نوشته است؟ روزنامه نگار جواب داد : (( چيز خاص و مهمي نبود من فقط نوشته شما را به شكل ديگري نوشتم )) و لبخندي زد و به راه خود ادامه داد . مرد كور هيچ وقت ندانست كه او چه نوشته بود ولي روي تابلوي او خوانده مي شد :

امروز بهار است ولي من نمي توانم آن را ببينم!!!!  

 

داستانک

   

مرد كوچك اندام فرياد زد : (( روي سبزه ها راه نرو!))

مرد تنومند در جواب گفت : ((احمق نشو . سبزه چيزي احساس نمي كند)) .

مرد كوچك اندام جواب داد : ((بايد مراقبش باشي سبزه به ما زيبايي هديه ميكند اما شكننده است)).

مرد تنومند گفت : ((به هر حال)) .وقدم زنان عبور كرد.

سالها بعد هردو از اين جهان رفتند. سبزه هاي گورستان بي هيچ تفاوتي بر گورهاي هر دو روييدند.

 

                                                            (استيو مك لئود)                                                   

 

حکایت

منجمي به خانه در آمد يكي مرد بيگانه را ديد با زن او به هم نشسته

دشنام داد و سقط گفت و فتنه و آشوب خاست صاحبدلي

كه بر اين واقف بود گفت :

تو بر اوج فلك چه داني چيست

كه نداني كه در سرايت كيست

 

(سعدی)